دختر:شنیدم داری ازدواج میکنی...مبارکه....خوشحال شدم شنیدم..
پسر:مرسی..انشالله قسمت شما
دختر:میتونم برای آخرین بار یه چیزی ازت بخوام؟؟
پسر:چی میخوای؟؟
دختر:اگه صاحب یه دختر شدی میشه اسم منو بذاری روش؟؟
پسر:چرا؟؟؟میخوای هروقت صداش میکنم درد بکشم؟؟؟
دختر:نه.آخه دخترا عاشق باباهاشون میشن.میخوام بفهمی چقد عاشقت بودم..
رفتم کنار قبرستان،از آدم هایش پرسیدم:
"چه مدرکی لازم دارم تا بمیرم و بیایم؟"
یکی گفت:"اگر جوانی زود آمدی،
دیگری گفت:"اگر پیری،دیر آمدی"
گفتم:
"عاشقم و شاید به عشقم نرسم"
گفتند:"بدون مدرک خوش آمدی.."
یادم می آید گفته بودی ساده و کوتاه نویسی را دوست داری..
تقدیم به تو
ساده و کوتاه
تنها همین دو کلمه:
"برگرد..........دلتنگم"
استان : اصفهان.
تعداد شهدا : 23000 نفر.
شهدای دانش آموز (زیر 18 سال ) : بیش از 5000 هزار نفر .
بین آنهایی که مرا به خاطر کم سن و سالی اذیت میکردند ,
یکی خیلی مرا سوزاند. هیچ وقت یادم نمیرود . آمد جلوی همه
خیلی آرام و ساده و بدون کنایه گفت: «بچه مدرسه ای ! تو اگر شهید بشوی آن دنیا یک بچه هوری گیرت می آید. »
آسمان مال آنهاست
یک روز بچه های تفحص که از گشتن خسته شده بودن وچیزی هم پیدا نکرده بودن
موقع حرکت دیدند شقایق ها در هوا در پروازند...
جلوتر که رفتند یه دسته شقایق نظر اونها رو به خودش جلب کرد
دسته شقایق به طور عجیب از جایی روئیده شده بود....
این اتفاقات در روز نیمه شعبان بود , روز عید , روز حضرت مهدی (عج).
بچه ها رفتند جلو و دسته ی شقایق را از جا کندند , وقتی شقایق ها رو
بیرون میکشیدند...
استخوان های شهیدی بیرون اومد
وقتی پلاکش رو نیگا کردند دیدند اسمش مهدی منتظرالقائم هست .
این را برای کسی مینویسم ،
که روزی دوستم داشت ،
به حرفهایم ،
به عشقم به احساسم ،
احترام,
میگذاشت,
برای کسی مینویسم که روزی نگرانم بود,
روزی دلتنگم میشد,
اما ...
تلفن همراه پیرمردی که توی اتوبوس کنارم نشسته بود زنگ خورد
به زحمت , با دست های لرزان تلفن را از جیبش در آورد
هرچه تلفن را در مقابل صورتش, عقب و جلو برد , نتوانست اسم تماس گیرنده را بخواند
رو به من کرد و گفت : ببخشید آقا, چی نوشته ؟
گفتم: " همه چیزم ".
پیرمرد: الو سلام عزیزم...
دستش را جلوی تلفن گرفت و با صدای آرام و لبخند به من گفت : همسرم هست...
نقل است که مجنون دل افکار
چو شد از مردن لیلا خبردار
گریبان چاک کرد با اه و افغان
به سوی مرقد لیلا شتابان
در انجا کودکی دید ایستاده
به سر عمامه ای مشکین نهاده
نشان مرقد لیلا از او جست
پس ان کودک بخندید و به او گفت
که ای مجنون تورا گر عشق بودی
زمن کی این تمنا می نمودی
برو در این بیابان جستجو کن
ز هر خاکی کفی بردار و بو کن
ز هر خاکی که بوی عشق برخاست
یقین کن تربت لیلا همان جاست
خیال شهریار در آسمان جوانی هایش بال می گشاید ،
شادابی کمرنگی در چهره اش پدید می آید وزبانش عنان اختیار از کف
می دهدو می گوید:
وقتی که در کشاکش میدان عشق مغلوب شدم واطرافیان نامرد
معشوقه ام به نا مرادی ام کشاندند
وحسن و جوانی وآزادگی وعشق وهنرم همه در برابر قدرت اهریمنی
زر وسیم تسلیم شدند در خویشتن شکستم،گویی که لاشه
خوشکیده ام را ....
داستان جانسوز شهریار را در ادامه مطلب بخوانید.