نعش بی سر
درگردان ما برادری بود که همیشه عادت داشت پیشانی شهدا را ببوسد.
وقتی شهید شد بچه ها می خواستند پیشانی او را غرقه بوسه کنند.
پارچه را که کنار زدیم نعش بی سر او دل ما را آتش زد...
[ پنجشنبه 01 آبان 1393 ] [ 13:31 ] [ paria ]
[
ارسال نظر(0)
]